Historia gospodarcza

Rzemiosło i przemysł w Europie XVI – XVIII

W XVI- XVII w. zwiększyła się liczba wytwarzanych towarów. Cechą tego okresu było stopniowe oddzielanie się przemysłu od handlu i upowszechnienie się kapitalistycznych form organizacyjnych. Rosło zapotrzebowanie na różne artykuły, a dotychczas istniejące dziedziny wytwórczości rozszerzały asortyment towarów, by zaspokoić potrzeby konsumentów. Na wzrost rozmiarów produkcji wpłynęły większe możliwości zbytu towarów w koloniach oraz rozbudowa stałych armii i floty. Na skutek wynalazku warsztatu dziewiarskiego zwiększył się asortyment produkcji tekstylnej. Rozwijał się także przemysł jedwabniczy. W Anglii wzrosła produkcja żelaza. Znacznie wzrosła produkcja zegarków, szkła i luster. Rozbudowano również system komunikacji. W organizacji produkcji poza rolnictwem ważną rolę w XVI-XVII w. wciąż odgrywało rzemiosło cechowe. Większość wytwarzanych towarów miała charakter rękodzielniczy o chałupniczy. Cechy rozstrzygały o wszystkich sprawach związanych z wykonywaną w ich ramach dziedziną produkcji. Mimo zaostrzenia przepisów dot. organizacji rzemiosła, produkcja rękodzielnicza coraz bardziej wymykała się spod kontroli cechów. Wzrost popytu na różne towary przyczynił się do migracji części rzemieślników poszukujących w innych miastach lub krajach lepszych warunków do wykonywania zawodu i uzyskania lepszych dochodów. Do rozprzestrzeniania się umiejętności technicznych i fachowej wiedzy w sprawach produkcji przyczyniły się również prześladowania religijne w okresie kontrreformacji. Wykradanie tajemnic produkcji stało się w XVII w. dość częstym sposobem osiągnięcia postępu technicznego w różnych dziedzinach wytwórczości.